Over ons » Blog

Wekelijks vertellen onze adviseurs en cursisten in een blog of vlog over de dingen die zij mee maken bij het Marnix Onderwijscentrum. Op een persoonlijke manier nemen zij je mee de school in.

Nieuwsoverzicht

Parallelle processen

Ik ben Mieke Staal. Ik werk als onderwijsadviseur bij het Marnix Onderwijscentrum in Utrecht. Je blijven ontwikkelen is één van mijn kernwaarden. Tot nu toe heb ik het leren vooral gekoppeld aan mensen, waarbij het kind in ontwikkeling vaak een centrale plek speelt. Leren als organisatie is een verkenningstocht waar ik inmiddels middenin zit.

Parallelle processen

Interventies van de procesbegeleider

Binnen een zelfverantwoordelijk team heeft de procesbegeleider een belangrijke rol. Als primus interparis heeft hij een voortrekkers rol bij bijvoorbeeld overleggen. In de theorie wordt geschreven over twee soorten interventies die de procesbegeleider kan doen: cognitieve en conatieve. De cognitieve interventies duiden op de praktische zaken, zoals het maken van afspraken over de wijze waarop je overlegt, hoe je omgaat met afspraken en wie wat voorbereid. De conatieve interventies gaan over het begrijpen van en de interactie met anderen en hoe dit bespreekbaar te maken.

Voorbeeld gedrag

In de cursus voor procesbegeleiders die ik verzorg samen met mijn collega, besteden we uiteraard aandacht het leren interveniëren. Dit gaat samen met het (leren) kennen van je professionele identiteit. We brainstormen over de mogelijke inhoud van de bijeenkomst en denken na over hoe we de bijeenkomst willen starten. We zijn het erover eens dat we vooral het cognitief interveniëren actief willen uitstralen en aan de groep vragen wat zíj wil oefenen in deze bijeenkomst. Ondertussen hebben wij een heel scala aan mogelijkheden die we vinden passen bij het onderwerp voorbereid en klaarliggen: de lifttechniek, de ui van Bateson, de ijsberg van McClelland, het kwaliteitenspel geïnspireerd op Ofman.

Ken jezelf

Tijdens het voorbereiden merk ik bij mezelf een enorme behoefte aan structuur. Ik wil graag alles extra goed voorbereid hebben en stel vragen waarop ik het antwoord allang had kunnen weten. Mijn hoofd voelt wattig, ik puzzel uren op een paar slides en herken mijn “normale” manier van werken niet terug. Om de koe bij de hoorns te vatten, besluit ik de situatie af te pellen. Ik besef dat de structuurbehoefte waarschijnlijk voorkomt uit onzekerheid en ga dat verkennen aan de hand van de ui van Bateson. Al bij “omgeving” voel ik dat daar een angel zit. Ik ben gevraagd om mee te draaien in een project van een collega. Ze heeft mij bewust gevraagd op basis van expertise en persoonlijkheid, een mooi compliment. En nu heb ik dus het idee dat ik me moet bewijzen. En daar word ik onzeker van. Ik pel verder en bevraag mijzelf waarom ik minder comfortabel functioneer in deze samenwerking dan in andere samenwerkingen. Ik ben mij ervan bewust dat de crux bij mijzelf zit. Maar ook dat dit het ideale onderwerp is om conatief op te interveniëren.

Moeilijk

Ik neem mij voor om de eerst volgende keer dat we een werkoverleg hebben, mijn gevoel te bespreken. Ik denk na over de formulering. Ik maak het groot in mijn hoofd, ik bagatelliseer het. Ik bedenk dat het misschien niet nodig is om te bespreken, want het is immers van mij. En ik spreek mezelf steng toe “Dit is wat jij verwacht van procesbegeleiders in hun team”. En ik ben me er wederom van bewust hoe moeilijk het kan zijn om procesbegeleider te zijn.

 
Mieke Staal

Mieke StaalAdviseur Marnix Onderwijscentrum